Import stali do UE od 1 lipca 2026 r. – nowe kontyngenty i 50% cło poza limitem

Od 1 lipca 2026 r. importerów stali czeka istotna zmiana zasad przywozu do Unii Europejskiej. Dotychczasowy system środków ochronnych zostanie zastąpiony nowym mechanizmem, w którym kluczowe znaczenie będą miały kontyngenty taryfowe oraz znacznie wyższe cło poza kontyngentem. Dla firm sprowadzających wyroby stalowe oznacza to konieczność wcześniejszego przygotowania: od weryfikacji klasyfikacji CN i pochodzenia towaru, przez monitoring dostępności limitów, aż po zabezpieczenie dokumentów wymaganych przy odprawie. 

Co się zmienia?

Najważniejsza zmiana dotyczy wysokości cła stosowanego po wyczerpaniu właściwego kontyngentu taryfowego. Od 1 lipca 2026 r. import wyrobów stalowych poza dostępnym limitem może zostać objęty dodatkowym cłem w wysokości 50% wartości celnej. To dwukrotnie więcej niż w dotychczasowym systemie, w którym stawka poza kontyngentem wynosiła 25%. 

Których towarów dotyczy nowy mechanizm?

Nowe zasady obejmą wybrane wyroby stalowe wskazane w załącznikach do rozporządzenia, w tym m.in. pręty, walcówkę, blachy, rury, profile i kształtowniki. W praktyce samo handlowe określenie produktu nie wystarczy – konieczna będzie weryfikacja kodu CN, kategorii produktu, pochodzenia oraz aktualnych danych w TARIC. 

Dlaczego dostępność kontyngentu będzie kluczowa?

Roczny łączny wolumen kontyngentów wyniesie 18 345 922 ton, a okres kontyngentowy będzie trwał od 1 lipca do 30 czerwca kolejnego roku. Kontyngenty będą zarządzane kwartalnie, a w pierwszym roku niewykorzystana część limitu kwartalnego będzie mogła przechodzić na kolejny kwartał tego samego okresu. Importer powinien jednak pamiętać, że podpisanie kontraktu nie gwarantuje dostępu do kontyngentu – decydujące znaczenie będzie miała dostępność limitu w momencie zgłoszenia celnego. 

Preferencje taryfowe nie zawsze wystarczą

Nowy mechanizm będzie zasadniczo dotyczył importu z państw trzecich, także wtedy, gdy towary korzystają z preferencji taryfowych albo pochodzą z państw objętych umowami o wolnym handlu z UE. Preferencyjne pochodzenie nie wyłącza automatycznie stosowania kontyngentu ani 50% cła poza kontyngentem. Szczególne wyłączenia przewidziano m.in. dla towarów pochodzących z Islandii, Liechtensteinu i Norwegii oraz dla przypadków objętych odrębnymi bilateralnymi środkami ochronnymi. 

Nowy obowiązek od 1 października 2026 r.: „melt and pour”

Od 1 października 2026 r. importerzy będą musieli wykazać państwo, w którym stal lub żelazo zostały pierwotnie wytopione w stanie ciekłym i po raz pierwszy odlane w postać stałą. W praktyce oznacza to potrzebę pozyskiwania od dostawców wiarygodnych dokumentów hutniczych, w szczególności certyfikatów typu mill test certificate, oraz dokumentacji łańcucha dostaw pozwalającej ustalić kraj „melt and pour”. 

Kluczowe działania dla importerów

Aby ograniczyć ryzyko dodatkowych kosztów i opóźnień w odprawie, importerzy powinni już teraz przygotować się do nowych zasad w kilku obszarach: 

• Zweryfikować klasyfikację CN i kategorię produktu – samo handlowe określenie wyrobu nie wystarczy do oceny czy towar podlega nowemu mechanizmowi. 
• Potwierdzić pochodzenie towaru – w szczególności pochodzenie niepreferencyjne oraz ewentualne zastosowanie włączeń. 
• Monitorować dostępność kontyngentów w TARIC – dostęp do limitu należy oceniać bezpośrednio przed zgłoszeniem celnym, a nie wyłącznie na etapie kontraktu. 
• Przygotować kalkulacje kosztowe w dwóch wariantach – z wykorzystaniem kontyngentu oraz przy jego braku, czyli z dodatkowym cłem w wysokości 50% wartości celnej. 
• Zabezpieczyć dokumenty „melt and pour” – w tym certyfikaty hutnicze i dokumentację łańcucha dostaw potwierdzającą kraj pierwotnego wytopu i pierwszego odlania. 
• Zaktualizować umowy z dostawcami – tak, aby obejmowały obowiązek przekazywania wymaganych dokumentów oraz odpowiedzialność za ich brak lub nieprawidłowość. 
• Sprawdzić dodatkowe obciążenia – w szczególności możliwe cła antydumpingowe, cła wyrównawcze oraz obowiązki CBAM dla konkretnych kodów CN i kierunków importu. 

Nowe zasady wynikają z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 z 17 czerwca 2026 r. To ono określa zakres produktów, wolumeny kontyngentów, 50% cło poza kontyngentem, wyłączenia oraz obowiązek „melt and pour”. Przy każdym imporcie konieczna pozostaje jednak indywidualna weryfikacja kodu CN, kategorii produktu, pochodzenia i aktualnych danych taryfowych.